Blog

16. nov, 2015

De bipolaire stoornis, aandoening met grote uitschieters naar boven, waardoor je helemaal ontremd raakt, afgewisseld met diepe dalen, waardoor je niet meer weet hoe je de dagen door moet komen…. je levenslust verdwijnt. Tussendoor zitten ook wel stabiele perioden. 

Bij alles wat ik in het verleden deed, zei ik in het begin “Ik heb last van de aanvallen,” want het beestje werd niet bij de naam genoemd. Ik had wel een vermoeden van wat ik had, maar de diagnose is pas na tien jaar tobben officieel gesteld. 

“Ik ben bipolair” werd mijn stopwoordje, zo leek het wel. Ik deed het niet expres, maar achteraf denk ik dat ik mezelf er wel achter verschuilde, tenminste, zo voelt het nu. Al die jaren WAS  ik mijn aandoening, stond in het teken van ervan. Nu pas is bij mij het kwartje gevallen. Nu ben IK eindelijk belangrijk. De bipolaire stoornis is een deel van mijn leven, het hoort bij mij, maar het is niet WAT ik ben! 

Ik ben Yvon Schouten, moeder, dochter, vriendin, zus en vrijwilligster,  maar vooral NIET MEER bipolair! Nee, ik ben dit alles en ik HEB de bipolaire stoornis. Het leeft ook een stuk prettiger, het besef niet geleefd te worden door mijn aandoening, maar dat het een stukje is waar ik MEE  moet leven. Het heeft me 22 jaar gekost om tot dit inzicht te komen. Ik geloof dat ik met dit besef opnieuw geboren ben! Vanaf nu ga IK leven! 

Bovenstaande schreef ik enige jaren geleden. 

Tegenwoordig kijk ik nog heel anders tegen mijn aandoening aan en vertel ik de mensen om me heen dat ik GEZEGEND ben met de bipolaire stoornis. Als ik er niet gezegend mee zou zijn, dan zou ik in het gareel moeten lopen en niet meer de tijd hebben om de dingen te doen, die ik zo graag doe,  tekenen, wandelen, bij iemand zomaar spontaan een bakkie doen, mijn vrijwilligerswerk en schrijven….vooral schrijven. Dan zou ik nooit mijn boek hebben kunnen schrijven. MIJN boek, waar ik tweeënhalf jaar mee bezig ben. MIJN  boek waar MIJN leven in beschreven staat. Dit zou ik nooit voor elkaar hebben kunnen krijgen als ik niet GEZEGEND zou zijn met de bipolaire stoornis! 

Hoewel ik het laatste jaar nogal schommel, na flink wat jaren stabiel te zijn geweest, laat ik me niet klein maken door deze zenuwslopende aandoening!!!!