Blog 010

11. jan, 2016

Waarvoor?

Mijn leven te leven! Ik neem afscheid van mijn oude leven, het leven als afhankelijk wezen. Mijn liefste is  de beste man die ik ooit ben tegengekomen. Ik heb voor het eerst in mijn leven het gevoel dat ik leef! Ik had nooit gedacht dat dat kon: afhankelijkheid en vriend waren voor mij altijd met elkaar verbonden. Ik leer van mijn geliefde. Ik word gezien!

Ik word gezien door een heleboel mensen en ik zie de mensen ook! Mooie  mensen, lieve mensen, kleine mensen, grote mensen, dikke mensen, dunne mensen. Volgens mij zit ik nu iets te herhalen van wat ik gisteren op televisie heb gezien… ook niet erg origineel, maar goed, alleen dan dat van die mensen, dat ik ze gezien heb en zij mij. Dat is dan wel weer van mezelf. Erg origineel….

Weet je wat de pest is als je origineel bent? Dat je zo opvalt, dat is me pas de laatste twee maanden opgevallen. Tja, weet je ik ben niet zo heel erg snel van begrip, maar als ik eenmaal iets door heb, dan vergeet ik het ook niet meer snel.  Maar goed, eigenlijk om eerlijk te zijn, vind ik het helemaal niet zo erg meer om op te vallen. Toen ik nog op school zat bijvoorbeeld, had ik altijd een zwak hart voor; de minder bedeelden onder ons, de kneusjes, de mensen die eigenlijk opvielen, doordat ze om wat voor reden dan ook anders waren en niet bij de groep hoorden.  Zelf heb ik me ook nooit thuis gevoeld in groepen, ik hield mezelf altijd wat afzijdig. Er waren mensen die vonden mij wel een verlegen type, gek, want ik heb mezelf nooit verlegen gevoeld. Wel angstig, ik was altijd overal bang voor, terwijl ik zo graag stoer wilde zijn. Het meest bang was ik voor mensen. Altijd bang om dingen verkeerd te doen, terwijl ik nu weet dat je gewoon niets verkeerds kunt doen. Oké, er zijn mensen bij die  pakken de dingen niet altijd zo handig aan. Moorden, doodslag, verkrachtingen, nee dat hoort niet. Maar komen we niet allemaal ergens vandaan? Wat voor de één niet kan, is voor de ander heel gewoon! Denk eens in Amerika, daar worden gemiddeld 30 moorden er op een dag gepleegd. Het lijkt tegenwoordig alsof je in het vroegere wilde westen ben aangeland. De mensen lopen daar in Texas gewoon met schietgerei in holsters. En het is volkomen legaal! Als je al zo opgroeit…. Als je dan als je volwassen bent iemand neerknalt, is dat toch volkomen normaal?

Komen we aan het volgende vraagstuk: Wat is normaal eigenlijk? Wie bepaalt er wat normaal is. Ik voel mezelf absoluut volkomen normaal! Nou ik kan je zeggen, er zijn mensen die mij gestoord hebben genoemd, omdat ik niet volgens de normen en waarden van bepaalde personen handelde. Maar als ik nou eens actrice ben en ik speel in een film, waarbij je weet ik veel wat voor rare dingen moet doen. Denk aan horrorfilms waar veel bloed vergoten wordt? Dan is het heel normaal wat je doet, want  dan wordt er gezegd dat je volkomen in je rol zit! De wereld zit raar in elkaar. Ik wil best een rolletje spelen, maar mijn film loopt wel af met een heel goed einde. In mijn film is er respect en acceptatie voor de medemens. Mijn film is er een van vrede, gezondheid en voorspoed voor elk mens op aarde! Amen….